09-10-06

Sub Zero

20 augustus
zero degreesVerdriet, veel meer voel ik de laatste week niet meer.  Verdriet en machteloosheid.  Zoals zonet als mijn vedette weende en schreeuwde ‘Papa hier, Papa bij mij’.  Kan de Supernanny even langskomen en vertellen wat ik dan moet doen?  Een time-out, de hoek in, knuffelen en troosten (terwijl ze me slaat en schopt), K3 opzetten, … Wie het antwoord weet, ik ben je eeuwig dankbaar.

Voor al wat niet om mijn vedette draait staat mijn gevoel op nul.  Alleen verdriet dat bovenkomt, geen woede, haat of nijd maar een groot pak verdriet dat drijft op mijn tranen.

Ik zou zo graag terug voelen.
Leuke dingen zoals kriebels, nieuwsgierigheid, slappe lach, verwondering, bewondering, …

Dus, ik ben er vroeg bij, voor mijn dertigste verjaardag graag een verrassingsmandje met een beetje van elk. 
Voor de rest vraag ik niet veel :-(

08:34 Gepost door Lief in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: zero, supernanny |  Facebook |