21-11-06

Parttime papa

Lotte & PapaNiet toen HIJ zei ‘ik ben verliefd op haar’ of ‘het is voorbij, ik wil scheiden’ maar wel toen HIJ zei ‘jij kan geen tweede kind aan’. 

Dat was het meest pijnlijke dat HIJ of zelfs iemand anders ooit tegen me had gezegd. 

We probeerden al een tijdje zwanger te raken van een tweede vedette maar door een klein medisch probleem lukte dat niet onmiddellijk.
Gelukkig moet ik nu zeggen.

Het was ZIJ die me op een dag zei; “Zou je niet terug je pil pakken, HIJ is niet zeker meer van een tweede kind.”.  ZIJ was toen het vrouwelijke deel van onze beste vrienden. ZIJ was ook diegene waarmee HIJ samenwerkte, zijn hart bij uitstortte, op wie HIJ verliefd werd.  ZIJ is diegene waarmee hij nu samen is, van kort nadat hij bij me wegging.

 

Ik heb hem toen gezegd ‘Alleen zou ik het niet aankunnen, samen wel’. Maar dat was het net, er was geen WIJ meer. HIJ was in gedachten al weg.

 

En eigenlijk durf ik te zeggen dat HIJ het niet had aangekund, een tweede kind. Niet fulltime. Flesjes geven, pampers verversen, ’s nachts opstaan. De eerste maanden hielp HIJ bij alles. Totdat ons vedette van een goede slaper veranderde in een ‘blijter’.  Van vijf tot negen ’s avonds liep ik met haar op mijn arm. En hoe meer ze weende, hoe langer HIJ wegbleef en hoe drukker HIJ het had. HIJ wou rust en een happy family als HIJ thuiskwam, geen wenend kind en een gestresseerde vrouw.

 

Nu slaapt ons vedette weer flink en is HIJ een superpapa. Twee avonden op de week. HIJ heeft niet meer gevraagd, co-ouderschap was niet te combineren met zijn job en tja de voetbal is er ook nog hé.

HIJ is een goede papa, een parttime papa.


 

 

(Maar nooit meer dan dat.)

20:18 Gepost door Lief in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: co-ouderschap, scheiding, kinderen, papa, parttime |  Facebook |

Commentaren

** Hij keek teveel naar happy films...
Spijtig dat een man meestal niet beseft hoe 'een kind opvoeden' werkelijk is. Hard werk...
En dan is het o zo makkelijk om adiós te zeggen. Nietwaar??

Gepost door: Bibien | 22-11-06

Tijd Vooraleer 't allemaal z'n plaatsje en rust zal vinden zal het nog wat tijd kosten. Neem die gewoon en stapel niet teveel opeen. Je zal er wel door raken. Dat moet. Er volgt nog een gans leven waar je best iets moois van kunt maken

Gepost door: Beowulf | 23-11-06

Hij wou bij mij geen kinderen, hij had er nooit gewild zei hij, en ik wou er geen meer want ik had er al 4 van mijn eerste man. Wedden dat ZIJ nu binnen de kortste keren zwanger zal zijn van hun eerste kindje? En ook de grootouders (lees mijn ex-schoonouders) zullen dan in de wolken zijn want ze hebben dan hun eigen bloed-kleinkinderen, niet van die afgedankte stiefkleinkinderen, die hen en hem nochtans aanzien hebben als oma en opa en papa. Djeeszes, het doet soms toch nog verschrikkelijk pijn!
Ook bij ons was het een collega waarop hij viel, ik ben 50, hij 38, zij nog geen 25. En toch zijn we 14 jaren gelukkig geweest! Maar Hij werd verliefd en verkoos de gemakkelijkste weg ipv vechten voor "ons" en werken aan onze relatie: gewoon een nieuwe beginnen. Hoe kun je nu als vrouw van 50 vechten tegen iemand van 25? Dat is toch totaal onmogelijk?

Gepost door: mieke | 24-11-06

Veel sterkte.. Ik leef met je mee. Ik probeer ook om sterker te worden, maar telkens er een leeg moment is voel ik me zo zwak worden.
liefs
sweet sugar

Gepost door: sweet sugar | 26-11-06

De commentaren zijn gesloten.