10-10-06

Beide meisjes zijn flink geweest

02 September

schoolBeide meisjes zijn flink geweest.  Mijn vedette en ik.  Het was onze eerste schooldag.  Ik had vakantie genomen om haar te kunnen wegdoen en halen en ondertussen een boekentas te gaan kopen (mét Poe-beer natuurlijk, ik had mijn orders gekregen ;-)

Op de speelplaats gekomen ging ze direct het klimrek onveilig maken en liep ze van het treintje naar de toren, van de toren naar de schuifaf van de schuifaf naar het treintje.  Toen de bel ging, ging ze flink op de stipjes bij de juf staan.  De ouders mochten op deze speciale dag mee tot in de klas.  Een dikke knuffel en ‘tot straks mama’ en ze was verdiept in de toren die ze van plan was te construeren.  Mama liep opgelucht de school uit.  Zonder traantjes (jawel, weinig die het kunnen geloven).  Al moet ik toegeven dat er toch wel een dikke krop in mijn keel zat toen ik wegreed.  Zeker toen ik een meisje door het raam ‘Mama, mijn mama’ hoorde roepen.  Maar ik was overtuigd dat het niet mijn vedette was, die was immers kalm met de blokjes aan het spelen.  Pas toen ik haar terug ging halen hoorde ik dat het wel degelijk mijn vedette was geweest.  Gelukkig wist ik dat op het moment zelf niet.

Toen ik haar ging halen, ik was er natuurlijk 10 minuten te vroeg, kwam ze naar me toe gelopen.  Blij omdat ze goed gespeeld had en blij omdat ze mama zag.  En toen ze naar me toen kwam gelopen dacht ik 'Ze wordt groot'. 
Zo groot als het cliché van de uitdrukking zelf.
G*dverd*mme, ze wordt écht wel groot, mijn vedette.
'Amaai' zou ze zelf zeggen.

08:15 Gepost door Lief in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: school, eerste schooldag |  Facebook |

Commentaren

:-) Het zou een spelletje kunnen zijn: voor wie is het het moeilijkst: zij die gaan of zij die achterblijven :-) :-)

Gepost door: bibien | 11-10-06

De commentaren zijn gesloten.